Πατήρ Δημήτριος στον Λυκαβηττό: Τα 22 χρόνια διαρκούς αγώνα και τα λόγια του Χριστόδουλου

Η Θεία Χάρις η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα, προχειρίζεται Δημήτριον τον ευλαβέστατον διάκονον εις πρεσβύτερον…. ευξώμεθα ούν υπέρ αυτού ίνα έλθει η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος.

Αυτά τα λόγια ακούστηκαν απο το στόμα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου με τρεμάμενη φωνή και με δάκρυα στα μάτια, την Κυριακή των Αγίων Πατέρων 18 Ιουλίου 1999 ενώπιον του φρικτού Θυσιαστηρίου στον πανηγυρίζοντα ιερό ναό Αγίου Αιμιλιανού στο λόφο Σκουζέ.

Μια ημέρα που σηματοδότησε την αρχή ενός μεγάλου πνευματικού έργου έως και σήμερα. Αρχή και τέλος το φλεγόμενο απο θεία Χάρη Άγιο Θυσιαστήριο, το φλεγόμενο χέρι του Αρχιεπισκόπου, το γονάτισμα του εφημέριου μας στην Αγία τράπεζα και η προσευχή του.

« Γλυκέ μου Ιησού δέξε με στον αμπελώνα σου….. δώσε μου τη Χάρη σου….. 22 χρόνια διαρκούς αγώνα…..22 χρόνια ολοκληρωτικά θυσιαστικής-Σταυρώσιμης πορείας….!!!! Του ευχόμαστε μέσα απο την καρδιά μας, να έχει υγεία και να συνεχίζει να διακονεί Θεώ και ανθρώπους και η Χάρη του Θαυματουργού Τιμίου Σταυρού που άξια κρατά στα χέρια του να ακτινοβολεί σε όλο τον κόσμο το Φώς του Χριστού, θαυματουργώντας στα σώματα και τις ψυχές όλων μας!!! ΑΞΙΟΣ….!!!».